Istorijat
Na pašnjaku, 6 km od Kanjiže, 1907. godine bila su dva arteška bunara, radi napajanja stoke. S obzirom na povećane potrebe, pastiri su se obratili gradskim vlastima sa molbom da se izbuše još dva bunara.
Već u maju 1908. godine bio je izbušen novi bunar. Voda iz tog bunara je imala žućkastu boju, a iz cevi je izlazio zapaljiv gas. Takve karakteristike vode su bile dovoljne da nastanu razne legende o lekovitom svojstvu bunara. Vrlo brzo narod je nazvao bunar "Čudotvornim bunarom".
U vezi sa čudotvornim bunarom nastala je priča o Ciganki, koja je svoje bolesne zglobove izlečila kupajući se u ovoj vodi. Gradski oci su brzo i logički reagovali i već te 1908. godine su otvorili "Prvu sezonu" kupanja u vodi čudotvornog bunara. Kupanje se već tada naplaćivalo. Odličnu poslovnost tih ljudi dokazuje i činjenica da su već 1909. godine na osnovu odluke Gradske skupštine poslati uzorci vode na ispitivanje u Kraljevski Institut za hemiju u Budimpešti.
Analize su bile završene 1910. godine. Već 1909. godine kanjiški biznismen Grünfeld Herman (direktor tadašnje ciglane i crepane), insistira na formiranju akcionarskog društva za otvaranje banjskog lečilišta. Gradske vlasti su dale saglasnost i Akcionarsko društvo je formirano, na čelu sa gospodinom Hermanom Grünfeldom.
Jula 1912. godine su završeni projekti za novu banju, a 10. avgusta 1913. godine je svečano otvoreno novo arteško kupatilo čudotvornog bunara u Staroj Kanjiži. Novo zdanje je imalo 12 soba i 20 kada. U zgradi je postojalo parno grejanje i električno osvetljenje. Godinama se voda flaširala u tamno zelenim flašama pod nazivom "Voda čudotvornog bunara-Stara Kanjiža".
Od 1945. do 1953. godine Banja je radila kao državna ustanova pod nazivom "Arteško kupatilo". Od 24. juna 1976. godine Banja se referendumom izdvaja iz Doma zdravlja Kanjiža, i funkcioniše pod nazivom Centar za rehabilitaciju i rekreaciju "Banja" u Kanjiži.